Şefkatin katı boşluğunda Sonsuza dek kanayan Çelikten güllerin kapısını açarsın Beni hafifçe öperek öldürürsün Kimse ne olduğunu bilmez Duvar konuşur bana sessizlik Ölüm muslukta yıkanan ortak umudumuz Bir posta kutusunda unuttuk ismi Hepimiz bir başkasının çocuğuyduk Sıvadan tasarruf iç sesimle Yeraltı yalnızlığı taşıyorum şimdi Paslı bir demire dua ediyor betonarme vicdan Çatlakta açan brutalist zambaklar, komün balkonları Terk edilmiş yapıya korsan yayın yapıyor Su borularından Fayanslarda büyüyor artık ıslak unutuluş Her balkon aynı lekede kurudu Biri kendini astı biri kalbini Paslı korkuluklar anımsıyor kahkahanı Sigarasız sessiz suçsuz Art brüt de severdi kabuslar panoptikon Sanki seninle aynı iklimden konuşuyoruz Kaçak katlarda ruhsatsız sevişmeler lekelemelerle Brutalist zambakların analog saatine uygun Soyuz11 ile bakışıyoruz Aramızda bir kozmonot parçalanıyor küfür kıyamet Madalyası parlak altın elbiseli İskitler kadar Cebimde yasaklı göktaşları Kancası kalbi...
Yorumlar
Yorum Gönder