MİRAS

Şefkatin katı boşluğunda

Sonsuza dek kanayan

Çelikten güllerin kapısını açarsın

Beni hafifçe öperek öldürürsün

Kimse ne olduğunu bilmez

Duvar konuşur bana sessizlik

Ölüm muslukta yıkanan ortak umudumuz

Bir posta kutusunda unuttuk ismi

Hepimiz bir başkasının çocuğuyduk

Sıvadan tasarruf iç sesimle 

Yeraltı yalnızlığı taşıyorum şimdi

Paslı bir demire dua ediyor betonarme vicdan

Çatlakta açan brutalist zambaklar, komün balkonları

Terk edilmiş yapıya korsan yayın yapıyor 

Su borularından

Fayanslarda büyüyor artık ıslak unutuluş

Her balkon aynı lekede kurudu

Biri kendini astı biri kalbini

Paslı korkuluklar anımsıyor kahkahanı

Sigarasız sessiz suçsuz

Art brüt de severdi kabuslar panoptikon 

Sanki seninle aynı iklimden konuşuyoruz

Kaçak katlarda ruhsatsız sevişmeler lekelemelerle

Brutalist zambakların analog saatine uygun

Soyuz11 ile bakışıyoruz

Aramızda bir kozmonot parçalanıyor küfür kıyamet

Madalyası parlak altın elbiseli İskitler kadar

Cebimde yasaklı göktaşları

Kancası kalbine ilişik as beni

Ask me aşk beni öp en yaramaz yerimden çöz

Bayraktan yaptığım saçlarımı

Gece mor yalnızlığım ametist

Evet! Daha hazır olmamıştım

MG3e mermiyim hazırolda rahat

Yaralı komutlardan hangisi bir rejimi diğerine karan

Harcın haracını kesecek beyler?

Vakit onyedisine yeni girmiş çocukları

Tetikbaz şiirin sulu sepken kan mitiyle süsleyip

Mezarına dik koydu 

Rüzgarın dans ettiği yerim benim

Dokunma çelikten çiçeklerime 

Bir mühür bırakacağım miras:

Mahamudra