Bir ıstakoz hikayesi
Son aylarda dört koldan şiddetlenen ve yıllardır sürmekte olan faşizan otoriter baskının sonuçlarını, halktan olduğunu düşündüğü, basit ve eğitimsiz olduğuna kalıbına basacağı muhayyel figürler üzerinden hakkında hiçbir fikri olmadığı insanların üstüne yozluk/kötülük yaftasıyla atabilme kolaylığı öz vasat liberal terbiyesinin ifşasıdır. İsmini sözde muhalifi olduğu neoliberal ihvancı ile yanyana koyan şey bu terbiyedir. Onur isimli figürün (şahsın değil, figürün) onda yarattığı sözümona edeple ilgili sıkıntı, iki gün önce ortama büyük bir neşeyle ve aymazlıkla göndermekte en ufak bir beis görmediği, diğerleri isterse açlıktan ölüyor olsun bu keyfinin en yüce hakkı olduğuna iman etmiş bir zihniyete tepki olduğu da aşikar malum ıstakoz hikayesinden doğdu. Bu aymaz özgüven ve sek ahlaksızlığın gizlenme biçimi olarak ahlak; sisteme muhalif veya taraftar olarak angaje olmuş, literatürünün bütün terimlerini koşulsuz benimseyip kullanan herkese hediye edilmiştir. Benim için hiç öneml...