,
Gözün bilgisini ayak bileklerinde gezdiren sularda leyl ve sabuhanın devirdiğidir. Nazarının izini sürerken ayaklanır gazabı. Mumunu dikmiş bir çocuğun kaydırdığı yıldızsa aklı, Geyikli gecenin zikirsiz çarşafına iyi uykular diler. Leyl ve sabuhanın ikinci devirdiğidir. Onlar karşılarına nesne almadan duramadıkları içindir Kürsi. Ama O kuşatabilecekleri bir Kürsi değildir. O anlayışının derinliğinde tatminkar olanların aramadığıdır aynı zamanda. Kendi hünerine içip sızmak isteyenlerin söylediği şarkı değil. Tasarlanmamış bir suskunluğun hayal edilmemiş şehrine mahrem. Geceler onun kadar karanlık değildir. Sabahlar onun kadar aydınlık değil. Kıyasında tavla atan seyislerin mezatına tek metelik ben atarım. O atmaz. Ben şaşarım. O... Hep. Kendime mezar olmaya muktedir olsaydım çoktan olmuştum. Seyrin dur noktasında ben davasından kurtulmuştum. Suyu ayak bileklerinden dizlerine çekti mi Belkıs, Süleymandan o su değil...