bir yaşayışın seni diger yaşayıştan men etmesi. iradenin evet ve hayırın aynı sey demeye geldiği bir uzam olmaması öyle sacma ki akla gelen ve yatmayan herşeyin kısa ömürlü de olsa nefes aldığı bir mekan mutlaka vardir gibi geliyor insana. artık eskisi gibi, dün nasılsa oyle konuşamıyor ve bakamıyor olmayı peki nasil konuşuyor ve bakıyorsun ile takas ettiğinde ortaya aklı sadece yetkin ve aldanılabilir cazibesi doygun bir evrenin dışından mı yoksa içinden mi tanımladığın kaliyor.., kendi suyunda kendi nazarına dalanın öz kumpasinda tanimlanan yeni ve sonsuz bir öz haset öz kıskançlık perdesi! dışardan seyretmeye kalktığında mutlaka yanıldığın seninkinden daha da bulanık sulara karışmış daha da kör bir aynada. ve böylece körleserek kader hakkinda büyük sözleri olan fakat küçük yaşantıları bile olmayan saflığı sonsuz bozunuma uğramış ahkami kesen serkeş bir külhani, kasti özyıkımcı niteliğini daha altta bir maddenin, hangi hiyerarşideki daha altta bir maddenin bereketli ve leziz ikramlarında dengeleyen bir alışveriş tuzağından teklif eder.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

MİRAS

Resim
Şefkatin katı boşluğunda Sonsuza dek kanayan Çelikten güllerin kapısını açarsın Beni hafifçe öperek öldürürsün Kimse ne olduğunu bilmez Duvar konuşur bana sessizlik Ölüm muslukta yıkanan ortak umudumuz Bir posta kutusunda unuttuk ismi Hepimiz bir başkasının çocuğuyduk Sıvadan tasarruf iç sesimle  Yeraltı yalnızlığı taşıyorum şimdi Paslı bir demire dua ediyor betonarme vicdan Çatlakta açan brutalist zambaklar, komün balkonları Terk edilmiş yapıya korsan yayın yapıyor  Su borularından Fayanslarda büyüyor artık ıslak unutuluş Her balkon aynı lekede kurudu Biri kendini astı biri kalbini Paslı korkuluklar anımsıyor kahkahanı Sigarasız sessiz suçsuz Art brüt de severdi kabuslar panoptikon  Sanki seninle aynı iklimden konuşuyoruz Kaçak katlarda ruhsatsız sevişmeler lekelemelerle Brutalist zambakların analog saatine uygun Soyuz11 ile bakışıyoruz Aramızda bir kozmonot parçalanıyor küfür kıyamet Madalyası parlak altın elbiseli İskitler kadar Cebimde yasaklı göktaşları Kancası kalbi...
Devamı

(babama)

Hissetmiyorum bugün uzun bir susmakta kalibre ölçer ellerimi Babamın ölümünden arta kalan şeyler adına buz denilen bir donukluğu dans edişim Hep bir Kuzey iklimi taşıyan kalbimi kanatarak kör bıçaklarla İntikamı alınmış bir toplum refahı kuruyorum Toplum bir musallat olma biçimidir Buradan anlıyorum. Herşeye yabancı en çok kendiliğe O hep bastırılmış yortuların dik mumu, çözümsüz anarşist Basınçlı iklimlerin çocuğu Dışardalık maestrosu ölüsü yedituzak Dudaklarında çürüklerle yenilmenin terazisine ölçü diye konan ağzını öpüyor yıkıntılar Harcıyorum hala kendimi sonu gelmeyen bir ergen iştahıyla söke söke Ve sana sıçrasın istemediğin yangını başlatıyor metafizik kundakçı kaldırım özgürlüğü metropol punk'ı Bu kaosun bir yerinde babamın tebessümü kaldı Tabutumu civileyip İsa olduğum merhemler kristal durmadan dokunan yeminime Boşver öğrendim sevmemeyi de Ama bir gün inanmadım ona Dünyayı babam sanmışım babam ve bipolar Daha en başından sekteye uğramış sisteminizde yerimi öğrenmek ...
Devamı

Yankısız

Resim
Kimse "tanıklığını yapmadı" diyemesin. Yaptım.  Gece gündüz yakışık alır almaz  her biçimde söyledim küfür dahil.  Eşya sözle yürür.  Emrine amade olmayan bir hiç bile yok.  Ben onu güzelken güzelce de dedim.  Çirkinken çirkince de.  Ama seni sevmedikleri için beni öldüreceklerdi.  Bir bönlüktür ellerinden habersiz yaşamak  ağır bir leş uykusu canı var yok.  En ucuz vergindir hayat çözdüm. Ölüm dansını bu yüzden kutluyoruz sevgilim.  Ben senin bildiğin kadınlardan değilim. Beni kandırırsan gider klinik yatarım kusmalarım bitmez.  Tenim saydam tinim opak pamuk tarlasına toplumsal bakamayacak kadar dışarıdanım dışarlıklıyım  Bunu buraya kim çizdi boşlukluyum.  Bizzat boşluğun kendisiyim.  Bana ara verdiğini bilmeden sustuğun yetti.  İşte o sekansım.  Bitimsiz atların sulardan sulara köpürdüğü denizde bir ada dolusu mermer tapınak ve antik oymalarla süslü Ariadne kaçkını rüyalardanım.  Dürtebilirsin i...
Devamı