Şefkatin katı boşluğunda Sonsuza dek kanayan Çelikten güllerin kapısını açarsın Beni hafifçe öperek öldürürsün Kimse ne olduğunu bilmez Duvar konuşur bana sessizlik Ölüm muslukta yıkanan ortak umudumuz Bir posta kutusunda unuttuk ismi Hepimiz bir başkasının çocuğuyduk Sıvadan tasarruf iç sesimle Yeraltı yalnızlığı taşıyorum şimdi Paslı bir demire dua ediyor betonarme vicdan Çatlakta açan brutalist zambaklar, komün balkonları Terk edilmiş yapıya korsan yayın yapıyor Su borularından Fayanslarda büyüyor artık ıslak unutuluş Her balkon aynı lekede kurudu Biri kendini astı biri kalbini Paslı korkuluklar anımsıyor kahkahanı Sigarasız sessiz suçsuz Art brüt de severdi kabuslar panoptikon Sanki seninle aynı iklimden konuşuyoruz Kaçak katlarda ruhsatsız sevişmeler lekelemelerle Brutalist zambakların analog saatine uygun Soyuz11 ile bakışıyoruz Aramızda bir kozmonot parçalanıyor küfür kıyamet Madalyası parlak altın elbiseli İskitler kadar Cebimde yasaklı göktaşları Kancası kalbi...
Bir ifrit cennetinin köylüsü ile metropol cücesi arasındaki fark o kadar önemsizdir ki evrenin hayali olmaması bir anlık da olsa bir hakikate sahip olması irkiltir. elektrik komedya. Ucuz seyir. habis bir kist olarak . İlahiyat meclisinde bir sinek masalının divanı eğlendirdiği görülmez. Bir ciddiyet gerekli görülürse de edebi kurguda, aynaya bakan iblis kadar çirkin firavun kadar ejdere gebe ayetlerin rahmani ateşini gasp edebildiğini fikrine kaskatı bağlanmış sırtında yedi kambur taşıyan aheste bir deve katiri gibi soğuğu ayaz sıcağı çöl bir cehennemin sadık bineği.
YanıtlaSil